Xabi. etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
Xabi. etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

2013(e)ko azaroaren 17(a), igandea



Praktikaren praktikotasuna:

Aurreko testuan aipatutako ikasketa enpirikoarekin lotuta, praktiketan oinarritzen diren hezkuntza sistemak bilatzen negoela bideo honekin egin dut topo:


Bertan, grafikoki azaltzen da zein izango litzatekeen (eta zein den) ikasketetan praktika alde batera uztearen emaitza, eta berriz ere , pupitre eta aulkiaren erabilgarritasunaz egon naiz pentsatzen. Flash-back moduan nere burua LHko 4.mailara joan da eta “inguru”- ko klase aspergarri batean nago. Andereñoa, zuhaitzek eta landareek behar-beharrezkoak dituzten eguzki izpietaz ari da, hostoetan ematen den eztakit zer prozesurako… Egia esan ez nau batera erakartzen klase horrek,  eta laister hasi naiz Son Goku-ren kromoak kontatzen mahi azpitik.

Beste oroitzapen bat etorri zait burura. Oraingoan Otxokiko parkean gaude inguruneko irakaslearekin zuhaitz mota desberdinak katalogatzen eta bihotz itxurako hosto bat aurkitu det. Andereñoak Ginkgo- Biloba zuhaitzarena dela esan dit, eta dinosaurioen garaiko zuhaitz mota bat dela! Bereala sartu ditut poltsikoan bizpairu hosto etxean aitari erakusteko.

Hamar urte pasa dira eta batek daki nun dauden etxera ekarritako hosto horiek. Baina kalean Ginkgo bat topatzen deten bakoitzean badakit ze zuhaitz den… Aldiz, zeintzuk dira sistema endokrinoaren ezaugarriak ?



2013(e)ko azaroaren 16(a), larunbata


“Hezkuntza” hitza, handiegia lau pareten artean sartzeko.

Hezkuntzaren gaia esku tartean degularik, maiz, honen kalitatea eta eraginkortasuna nola handitu dezakegun pentsatzen dugu. Alde batetik etxea degu, bertan jasotzen ditugu lehenengo jakintzak, afektibitatea, baloreak… eta inork ez du etxearen garrantzia kolokan jarriko. Bigarrenik eskolaren papera dugu. Bertan ikasiko du irakurtzen, idazten, matematika problemak ebazten edota hizkuntza berriak erabiltzen, honaino ere, dena garrantzi handikoa haurraren etorkizunerako. Baina, eskolatik irteterakoan zer? Umea bere kaxa utziko degu parkean bere adinekoekin? Ezer ikasten ez duelarik? Inondik inora! Guk gure seme/alabatxoarentzako hoberena nahi dugu, beraz ingles akademi batera apuntatuko dugu, edo etxera etorri dadila eskolako lanak egitera , eta bukatzerakoan, “Pipo y las Matematicas” istalatuko diot ordenagailuan helburu pedagogiko batekin jolastu dezan… Eta hala, bizitzaren inguruan pilo-pilo bat dakiten robot txikitxoak edukiko ditugu.

Baina zer gertatzen da ume horren beharrekin? Nun daude ume horrek jaiotzez berarekin ekartzen zituen behar naturalak (jolastu, begiratu, ikutu, dastatu, erori/altxa, ezagutu, sozializatu, maitatu)? Edo ordenagailurako joku berri bat aterako dute hauek landu ahal izateko?

Izan ere, hezkuntza sistema perfektua eraikitzeko bidean ,sarri , atzerapausoak besterik ez ditugu egiten haurrari ordu teoriko gehiago gehituz, alor akademikoan besterik ez baiditu jakintzak metatuko, eta hala, ez gabiltza ikaslea gizarteratzeko prozesuan laguntzen ari. Zertarako behar ditu eta haur batek, ortografia eta fonetika ez badaki lagunengana hurbiltzen ere?

Gizarteko kulturarekin jarraitzeko beharrezkoak izan daitezke zenbait baloreen trasmisioa, baina sozializatzeko grina barruan dakarkigularik, utzi diezaiegun haurrei beren kaxa jolasteko astia, sena eta jakintza enpirikoa bidelagun baitituzte, eta ez dago ikasteko modu hoberik! 


2013(e)ko azaroaren 7(a), osteguna

Mezu objetiboa. Adimen emozionala.



Ikerketa psikopedagogikoaren arloan, “Adimen emozionala” hitza Peter Salovey-
ek (Harvard) eta John Mayer-ek (New Hampshire) erabili zuten lehen aldiz
1990an. Eskolan eta arlo profesionalean arrakasta zeukaten pertsonen ezaugarri emozionalak deskribatzeko erabili zuten

Adimen emozionalak, norberaren emozioak ezagutzeko eta besteenak interpretatzeko balio du. Honek, norbera ondo ezagutzeko eta besteekin harreman egonkorrak egiteko laguntzen digu, baita besteen tokian jartzeko eta besteak ulertzeko ere. Honez gainera, bakoitza emozionalki ondo egoteak, ikasketa prozesuan zein lanean eragin positiboa dauka.

Adimen emozionalak  oinarrizko 5 gaitasun ditu eta hurrengo hauek dira;

·         Norberaren emozioen ezagutza: Momentu bakoitzean esperimentatzen eta sentitzen denaz ohartzeko gaitasuna, eta horren ondorioz daukan jokaeraren arduraduna dela konziente izateko ahalmena. (Nire emozionak nireak dira eta ni nahiz beraiekin egiten dudanaren arduraduna).

·         Emozioen bideratzea: Emozioak bizitzako zailtasunei aurre egiteko erak dira. Sentimenduak onartu, arlo seguruetan espresatu eta oreka berreskuratzeko jokatzen dute.

·         Enpatia: Besteen esperientzia eta sentimenduak ulertzeko gaitasuna. Sentimendu horiekin bat egiteko eta lasaitzeko ahalmena, besteak oreka berreskuratzen lagunduz.

·         Automotibazioa: Emozioak ordenatzeko gaitasuna merezi duten helburuak lortzeko. Emozionalki inteligenteak direnak baikorrak eta borondate handikoak dira, ez dira zailtasunen aurrean beldurtzen, pazientzia daukate, itxaroten dakite eta lanean jarraitzen dute inporta zaiena lortu arte (perseberantzia).

·         Trebetasun sozialak: Emozionalki inteligenteak direnak lagunak egiten dakite, gatazketan ondo moldatzen dira eta guztientzat onargarriak
diren konponbideak bilatzen dituzte.

Irakasleak ere, emozioak landu beharko lituzke, eta hurrengoko puntuetan, hainbat ekintza daude gelan jorratu daitezkeenak:

·         Elkarrizketa: umeekin emozioei buruz aho betez hitz egiteko.

·         Mimika: emozioak aurpegiko espresio eta gorputzeko keinuen bidez adierazteko. Etxean lantzen bada, ispiluaren aurrean egin daiteke; eskolan lantzen bada, berriz, aurrez aurre.

·         Ipuinen irakurketa: bertan ematen diren emozioak norberaren buruarekin lotzeko. Horretarako komenigarria da galderak egitea pertsonaiek sentitzen dutenari buruz eta horrek besteengan duen eraginari buruz. Era berean, intonazioa zaindu beharreko atala izango da, emozioak enfatizatzeko.

·         Musika: beraiengan emozioak sentitzeko eta horiek beraien gogo-aldartean zelan eragiten duten ikusteko.

·         Joku sinbolikoa: barneko emozioak libreki adierazteko eta besteen lekuan jarri ahal izateko.

·         Jolas kooperatiboak: guztiek parte hartu eta emozioak komunikatu ahal izateko

·         Marrazketa: emozio bat eta bestearen arteko espresio desberdintasunei arretaz begiratzeko. Etxean egiten bada, marraztutako emozio desberdinak begi-bistan dagoen toki batean jar daitezke eta, umea emozio bat adierazten duenean, hara eraman daiteke sentitzen duen emozioa marrazkien bidez antzemateko. Eskolan ere egin daiteke hori edo, bestela, karetak prestatu emozio desberdinen espresioekin.

·         Argazki-albumei begirada: umeek ondo pasatuz beraien eta besteen emozioak hautemateko.


Bestetik, irakasle eta gurasoen arteko elkarlana ere egon behar da, egin beharreko lehenengo zeregina emozioekiko beldurra kentzea da. Eta horretarako prestatua egon behar da emozioen alorrean. Gainera, ezinbestekoa da irakasle zein gurasoek gai honen garrantziaz kontzientziatzea.

Behin guzti hori kontuan hartuta, haurrari erakusten hasi beharko zaio sentitzen dituen emozioak aurpegiko espresioarekin eta hitz aproposarekin lotzen. Horrela, egoerari aurre egiteko prest egoteko.

Gurasoek eguneroko pasarte emozionalak aprobetxa ditzakete umeari garapen emozionalean laguntzeko. Adibidez, umea triste edo haserre dagoenean, sentitzen duena zer den zehatz-mehatz esanez eta emozio horrek eragiten dionaz jabetzeko animatuz.

Genero ikuspegitik, esaterako, emakume zapaldu batek ez badaki bere egoera adierazten, hau da, ez baditu bere emozioak identifikatzen, ezagutzen eta helarazten, bere zapalkuntza egoera areagotu daiteke. Beraz, oso argi dago, lehen esan bezala, beharrezkoa dela emozioak adierazten jakitea.

Hezkuntzari dagokionez, irakasle batek ikaslearen sentimenduak eta emozioak ezagutu behar ditu, bere egoera ulertzeko. Horrela, ikasleak irakasleak bere egoera ulertzen duela ikusten badu, ikaskuntza arloan ziurtasun gehiagorekin ariko da eta motibazio gehiago izango ditu. Gainera, terapia egiteko ere balioko dio, barrua husten baitu eta horrela lasaiago sentitu.

2013(e)ko urriaren 29(a), asteartea

Zergatik emozioak?

Juan irakasleak bi aste hauetan gai bat lantzeko esan digu, guk aukeratutakoa. 
Gure gaia EMOZIOAK izango da, eguneroko bizitzan oso garrantzitsuak direlako eta ez ditugulako behar bezala adierazten, beldurragatik, lotsagatik... Izan ere, emozioak denok sentitzen ditugu bizitza osoan zehar, momentu oro, baina gehienetan gaizki ikusita dago emozio horiek adieraztea. 
Hezkuntza ikuspegitik begiratuz, ez dago aukerarik emozioak adierazteko, ez klasean, ez indibidualki, eta irakasleek ez diote garrantzirik ematen hauei. Horregatik, ikasleak ez dakizki emozioak kontrolatzen, ez ditu ezagutu ere egiten eta gure ustez, hemendik dator ikasle askoren porrota. 

2013(e)ko urriaren 23(a), asteazkena

Irakasleari egindako elkarrizketaren mapa kontzeptuala

Hemen daukazue guk egindako mapa kontzeptuala:

Elkarrizketatik ikasitakoa

Gaurkoan, elkarrizketatik ikasitakoa amankomunean jarri dugu taldeko guztiok eta hurrengoa ondorioztatu dugu:
  • Jakintza berritu behar dugu, gauza berriak ikasi eta egungo egoerara egokitzeko. Hau da, metodologia berrietara egokitu eta teknologia berriak erabiltzen ikasi (arbel digitala) adibidez.
  • Beste nolabaiteko molde bat erabiltzen baduzu ikasleekin gertutasuna adieraziz, ikasleek beren kabuz aurkitzen dute bidea. Esaterako, Xabik bere irakaslearekin elkarrizketa egin zuenenan, irakasleak esan zion ea gogoratzen zuen txikia zenean estoldan bera eta lagunek sua egin zutenekoa. Maisuak sua egiten ikusi zituen eta itzai beharrean eta bronka bota beharrean, beraiei ondorioak azaldu zizkien eta beraiei ulertarazi zien arriskuaz. Azkenean beraiek beren borondatez sua itzali zuten.
  • Irakasle guztiek uste dute esperientziak asko erakusten duela eta pertsona bezala garatzen zarela.
  • Arduratsua izan behar du, ez dugu ahaztu behar, irakaslea hainbat haurren kargupean dagoela eta hauen garapena ahalik emankorrena izatea bermatu behar du.
  • Puntu honetan ere guztiek iritzi berdina zuten: haurra ulertu behar dela, bere osotasun guztian, bera den bezalakoa onartuz eta errespetatuz.  
Puntu hauek dira gehienbat gure elkarrizketatzaileek amankomunean izan dutena eta guri helarazi dizkigutenak.

2013(e)ko irailaren 19(a), osteguna

HEZKUNTZA ESKUBIDEA






Jatea eta edatea beharrezkoa den bezala, ikasteak ere izan beharko luke. Ez al duzue uste?

Borroka dezagun guztiok, denon ametsak egi bihur daitezen!


Muxutxuk.