Enara etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
Enara etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

2013(e)ko abenduaren 17(a), asteartea

zer da ikasi dudala?




Blogeko sarrera berri honetan  irakasle funtzio ikasgaian orain arte ikasitakoaren inguruan hausnarketa bat egitea agindu digu irakasleak benetan jakintza hauek barneratu ditugun jakiteko. Beti ere kontuan hartuta irakasle bezala jokatu beharra genuela.

Metodologia desberdinak erabili ditugu eta gehien bat talde lanetan aritu gara . Talde lanak argi eta garbi ikuspuntu desberdinak ikustera eraman gaitu eta horrek gure jakintzak askoz gehiago aberasten ditu, oso lagungarria dira zure ikuspegiaz aparte beste ikuspuntu desberdin batzuk  entzutea. Gai desberdin asko jorratu ditugu; hezkuntza motak, pigmalion efektua, adimen emozionala, tutoretza plan zelan , nola eta noiz egin … 

Esan beharra dago beste ikasgai batzuetan ez bezala teoria praktikara eraman dugula mintegien bitartez esate baterako. Mintegietan guk ikasitakoa besteei transmititzen ahalegindu gara talde txikietan bilduz. Honek komunikatzeko erraztasuna emanez beti ere talde txikietan zailtasun txikiagoak ikusten ditugulako lanak erakusterako orduan . Gai nahiz esateko horrela gehiago ikasten dugula eta beste irakasle batzuek ere gauza bera egin beharko luketela komunikazio gaitasunak garatzen baitugu metodologia honen bitartez.

Gu, irakasle izateko formakuntza bat jasotzen ari gara eta irakasle honek beti irakasle izango bagina moduan jokatu behar dugula esaten digu baina hasieran ni eta beste askok ez dugu jakin zelan egin, zelan jokatu.. Baina horretarako mireztu izan dugun irakasle bateri gomendioak  eskatu,zalantzak galdetu , aholkuak jaso … egin ditugu , etorkizunerako baliogarriak izango direnak. Irakasle on bat nolakoa izan behar duen ikasi dugu iturri desberdinak erabiliz.

Amaitzeko , aipatzekoa da blogari eman diogun erabilera , bertan , hezkuntzarekin zer ikusi duten gai asko aurkeztu ditugu gure iritzi eta ikuspuntu desberdinak erakutsiz. Honen bitartez teknologia berriekin kontaktuan egon gara . Hiruhilabeteko honetan talde lanei eta teori praktikan jartzeari bereziko garrantzia emango nioke oso egokiak eta eramangarriak direla deritzodalako.

zer ikasi dut?


2013(e)ko azaroaren 24(a), igandea

Aniztasuna




Blog sarrera hau aurrekoarekin bat datorrela esan genezake , aniztasuna baita oinarrizko gaia. Gaur egun arraza aniztasun handia dago Euskal Herrian kokaturik dauden eskoletan. Boluntario lanak egiten ari ditugun eskolan adibidez , begi bistakoa da herrialde desberdin askotako umeak daudela eta irakasleei askotan lana saia egiten zaiela. Esate baterako gaztelania eta euskara menperatzen ez duten ume asko daude eta ikasgai asko aurrera eramateko orduan horrek traba asko jartzen dizkie baina hori ez da arazo bakarra .

Honek, irakasleon  zereginak handitzea dakar , hau da, klasean suertatzen den aniztasunari erantzun behar diote beti irakasleok. Askotan , ez da bat ere erreza izaten behar bereziak dituen ikasle batekin topo egitea, zalantza eta kezka asko sortzen baitira eguneroko lana garatzerako orduan.  Beste herrialde batetik datozen umeak gehienetan hizkuntzarekin arazo handiak izaten dituzte ulermena dela eta baina badira ere beste arazo batzuk dituzten umeak , ez dira beste toki batetakoak izan behar , hemengo haurrak ere arazoak izaten dituzte , boluntario lanak egiten ari dugun ikastolan ume gasteiztar batek ere idazteko garaian ez ditu o eta u bokalak bereizten, b eta p-arekin ere nahastu egiten da  . 

Argi dago ikasle bakoitzak behar propioak dituela eta beraz, ikasle bakoitzarekin era batez jokatu beharra dagoela.  Esan beharra dago ezinezkoa dela guztiak era berean tratatzea nahiz eta egokiena dela esan , aurrez aipatu bezala ikasle bakoitza desberdina da eta arazo edo behar desberdinak ditu. Irakasleok egokitzapen curriculumnarra egin behar dute arazo hauei aurre egiteko.

 Nire ustetan , nahiz eta lana handitu,ongi izate propio handi bat sortu behar du arazoak dituen haur bati laguntzeak.

2013(e)ko azaroaren 7(a), osteguna

Mezu objetiboa. Adimen emozionala.



Ikerketa psikopedagogikoaren arloan, “Adimen emozionala” hitza Peter Salovey-
ek (Harvard) eta John Mayer-ek (New Hampshire) erabili zuten lehen aldiz
1990an. Eskolan eta arlo profesionalean arrakasta zeukaten pertsonen ezaugarri emozionalak deskribatzeko erabili zuten

Adimen emozionalak, norberaren emozioak ezagutzeko eta besteenak interpretatzeko balio du. Honek, norbera ondo ezagutzeko eta besteekin harreman egonkorrak egiteko laguntzen digu, baita besteen tokian jartzeko eta besteak ulertzeko ere. Honez gainera, bakoitza emozionalki ondo egoteak, ikasketa prozesuan zein lanean eragin positiboa dauka.

Adimen emozionalak  oinarrizko 5 gaitasun ditu eta hurrengo hauek dira;

·         Norberaren emozioen ezagutza: Momentu bakoitzean esperimentatzen eta sentitzen denaz ohartzeko gaitasuna, eta horren ondorioz daukan jokaeraren arduraduna dela konziente izateko ahalmena. (Nire emozionak nireak dira eta ni nahiz beraiekin egiten dudanaren arduraduna).

·         Emozioen bideratzea: Emozioak bizitzako zailtasunei aurre egiteko erak dira. Sentimenduak onartu, arlo seguruetan espresatu eta oreka berreskuratzeko jokatzen dute.

·         Enpatia: Besteen esperientzia eta sentimenduak ulertzeko gaitasuna. Sentimendu horiekin bat egiteko eta lasaitzeko ahalmena, besteak oreka berreskuratzen lagunduz.

·         Automotibazioa: Emozioak ordenatzeko gaitasuna merezi duten helburuak lortzeko. Emozionalki inteligenteak direnak baikorrak eta borondate handikoak dira, ez dira zailtasunen aurrean beldurtzen, pazientzia daukate, itxaroten dakite eta lanean jarraitzen dute inporta zaiena lortu arte (perseberantzia).

·         Trebetasun sozialak: Emozionalki inteligenteak direnak lagunak egiten dakite, gatazketan ondo moldatzen dira eta guztientzat onargarriak
diren konponbideak bilatzen dituzte.

Irakasleak ere, emozioak landu beharko lituzke, eta hurrengoko puntuetan, hainbat ekintza daude gelan jorratu daitezkeenak:

·         Elkarrizketa: umeekin emozioei buruz aho betez hitz egiteko.

·         Mimika: emozioak aurpegiko espresio eta gorputzeko keinuen bidez adierazteko. Etxean lantzen bada, ispiluaren aurrean egin daiteke; eskolan lantzen bada, berriz, aurrez aurre.

·         Ipuinen irakurketa: bertan ematen diren emozioak norberaren buruarekin lotzeko. Horretarako komenigarria da galderak egitea pertsonaiek sentitzen dutenari buruz eta horrek besteengan duen eraginari buruz. Era berean, intonazioa zaindu beharreko atala izango da, emozioak enfatizatzeko.

·         Musika: beraiengan emozioak sentitzeko eta horiek beraien gogo-aldartean zelan eragiten duten ikusteko.

·         Joku sinbolikoa: barneko emozioak libreki adierazteko eta besteen lekuan jarri ahal izateko.

·         Jolas kooperatiboak: guztiek parte hartu eta emozioak komunikatu ahal izateko

·         Marrazketa: emozio bat eta bestearen arteko espresio desberdintasunei arretaz begiratzeko. Etxean egiten bada, marraztutako emozio desberdinak begi-bistan dagoen toki batean jar daitezke eta, umea emozio bat adierazten duenean, hara eraman daiteke sentitzen duen emozioa marrazkien bidez antzemateko. Eskolan ere egin daiteke hori edo, bestela, karetak prestatu emozio desberdinen espresioekin.

·         Argazki-albumei begirada: umeek ondo pasatuz beraien eta besteen emozioak hautemateko.


Bestetik, irakasle eta gurasoen arteko elkarlana ere egon behar da, egin beharreko lehenengo zeregina emozioekiko beldurra kentzea da. Eta horretarako prestatua egon behar da emozioen alorrean. Gainera, ezinbestekoa da irakasle zein gurasoek gai honen garrantziaz kontzientziatzea.

Behin guzti hori kontuan hartuta, haurrari erakusten hasi beharko zaio sentitzen dituen emozioak aurpegiko espresioarekin eta hitz aproposarekin lotzen. Horrela, egoerari aurre egiteko prest egoteko.

Gurasoek eguneroko pasarte emozionalak aprobetxa ditzakete umeari garapen emozionalean laguntzeko. Adibidez, umea triste edo haserre dagoenean, sentitzen duena zer den zehatz-mehatz esanez eta emozio horrek eragiten dionaz jabetzeko animatuz.

Genero ikuspegitik, esaterako, emakume zapaldu batek ez badaki bere egoera adierazten, hau da, ez baditu bere emozioak identifikatzen, ezagutzen eta helarazten, bere zapalkuntza egoera areagotu daiteke. Beraz, oso argi dago, lehen esan bezala, beharrezkoa dela emozioak adierazten jakitea.

Hezkuntzari dagokionez, irakasle batek ikaslearen sentimenduak eta emozioak ezagutu behar ditu, bere egoera ulertzeko. Horrela, ikasleak irakasleak bere egoera ulertzen duela ikusten badu, ikaskuntza arloan ziurtasun gehiagorekin ariko da eta motibazio gehiago izango ditu. Gainera, terapia egiteko ere balioko dio, barrua husten baitu eta horrela lasaiago sentitu.