zer da ikasi dudala?

Blogeko sarrera berri honetan  irakasle funtzio ikasgaian orain arte ikasitakoaren inguruan hausnarketa bat egitea agindu digu irakasleak benetan jakintza hauek barneratu ditugun jakiteko. Beti ere kontuan hartuta irakasle bezala jokatu beharra genuela.

Metodologia desberdinak erabili ditugu eta gehien bat talde lanetan aritu gara . Talde lanak argi eta garbi ikuspuntu desberdinak ikustera eraman gaitu eta horrek gure jakintzak askoz gehiago aberasten ditu, oso lagungarria dira zure ikuspegiaz aparte beste ikuspuntu desberdin batzuk  entzutea. Gai desberdin asko jorratu ditugu; hezkuntza motak, pigmalion efektua, adimen emozionala, tutoretza plan zelan , nola eta noiz egin … 

Esan beharra dago beste ikasgai batzuetan ez bezala teoria praktikara eraman dugula mintegien bitartez esate baterako. Mintegietan guk ikasitakoa besteei transmititzen ahalegindu gara talde txikietan bilduz. Honek komunikatzeko erraztasuna emanez beti ere talde txikietan zailtasun txikiagoak ikusten ditugulako lanak erakusterako orduan . Gai nahiz esateko horrela gehiago ikasten dugula eta beste irakasle batzuek ere gauza bera egin beharko luketela komunikazio gaitasunak garatzen baitugu metodologia honen bitartez.

Gu, irakasle izateko formakuntza bat jasotzen ari gara eta irakasle honek beti irakasle izango bagina moduan jokatu behar dugula esaten digu baina hasieran ni eta beste askok ez dugu jakin zelan egin, zelan jokatu.. Baina horretarako mireztu izan dugun irakasle bateri gomendioak  eskatu,zalantzak galdetu , aholkuak jaso … egin ditugu , etorkizunerako baliogarriak izango direnak. Irakasle on bat nolakoa izan behar duen ikasi dugu iturri desberdinak erabiliz.

Amaitzeko , aipatzekoa da blogari eman diogun erabilera , bertan , hezkuntzarekin zer ikusi duten gai asko aurkeztu ditugu gure iritzi eta ikuspuntu desberdinak erakutsiz. Honen bitartez teknologia berriekin kontaktuan egon gara . Hiruhilabeteko honetan talde lanei eta teori praktikan jartzeari bereziko garrantzia emango nioke oso egokiak eta eramangarriak direla deritzodalako.

zer ikasi dut?

Irakaskuntza funtzioko ikasgaiaren mapa kontzeptuala

Irakaskuntza funtzio ikasgaian barneratutakoa

Oraingoan, Irakaskuntza funtzioko irakasleak, ikasgaiaren inguruan zer ikasi dugun zer eginaz pentsatzea eta horri buruz hausnartzea bidali digu.

Hainbat gairen inguruan lanean ibili gara metodo ezberdinak erabiliz. Esaterako, tutoretza lanari buruz aritzean, banakako eta taldekako tutoretzak daudela ikasi dut, “gurasoen” aurrean hitz egiten eta horretarako zelan planifikatzen diren. Honekin jarraituz, hori estuki lotuta dagoen ebaluazioa ere jorratu dogu. Ebaluazioaren inguruan, urte osoan hiru direla garrantzitsuenak esan dezaket; Hasierakoa, erdikoa eta ikasturte amaierakoa. Honez gainera, ikasleak eta irakasleak ere ebaluatzen direla ikasi dut; ikasleak errubrika baten bitartez, eta irakasleak, auto-ebaluazio baten bitartez.

Guzti honez gainera, irakaskuntzan aritzea zer den eta irakasle on bat nolakoa izango litzatekeen ikasi dot elkarrizketa baten bitartez. Elkarrizketa, guk miresten dugun irakasle bati egin genion eta horrekin irakaskuntzan aritzea zelakoa den eta irakasle izatearen zailtasunak zeintzuk diren ezagutu ditut.

Honekin batera, hezkuntza mota ezberdinak eta arazoak eman izan ditugu; batetik, hezkuntza mistoa eta segregatua eta, bestetik, ezaguna den "pigmalion efektua". Azken hau, aurreiritziei buruz hitz egiten du; irakasleak dituen aurreiritzien ondorioz ikasle batzuei baino arreta gehiago eskeintzen die eta honek bere ikasketetan ondorioak dakartzala.

Landutako beste esparru bat bloga da. Bertan, hezkuntzarekin zer ikusia duen gai bat aukeratu eta bertan, gaiari buruz hitz egin hausnartu eta gela barruan gai hori zelan landu idatzi izan dugu, zeharka, gaitasun teknologikoak landuz. 

Bestalde, taldeka, bakoitzak gai bat aukeratu, horren inguruan informazioa bilatu, jorratu, eta hausnartu egin dugu, ondoren, beste batzuekin nire gaia eta beraiena elkarri azalduz galderen bitartez. Gaiak, hala nola, hurrengokoak ziren; bulling-a, teknologia barriak hezkidetzan, elkartasuna, eta, azkenik, adimen emozionala izan dira, azken hau, nire taldeak aukeratutako gaia izanda.

Amaitzeko, esan beharra dut, guzti hau aurrera eramateko, hiruhilabete honetako irakaskuntza funtzioko ikasgaiaren metodologia aproposa iruditu zaidala, izan ere,  nire ustetan, talde lana bultzatu du, praktikotasuna erabiliz gure artean. 

Ikasi dudanaren mapa kontzeptuala

Mapa kontzeptuala

Kurtso hasieratik gaur arte ikasi dudana

Gaurkoan irakasleak orain arte zer ikasi dugun idazteko esan digu, irakaskuntza arloan zer ikasi dugun irakasle bezala hain zuzen ere. 

Esan beharra daukat, hasiera batean uste nuena eta oraingo ikuspegia oso desberdinak direla. Kurtso hasieran uste nuen ordenagailuak erabiltzen ikasten edota ordenagailuko hainbat programa erabiltzen ikasten ikasiko nuela soilik baina orain beste perspektiba batetik begiratuz eta lau hilabeteren ondoren, konturatu naiz irakasle izateko hainbat aspektu sakondu ditugula eta baita ikasi.

Adibidez, tutoretzaren lana egin genuenean, grabateka eginaz asko ikasi nuen, tutore papela hartu bainuen eta benetako elkarrizkta bat simulatu, tutore izango bazina bezala. Lan handia suposatu zuen horrek egia esan, gidoia prestatu behar zen, notak etab baina azkenean merezi izan du, teoriak praktikara eramanda ikasten baita ondoen. 

Argi dago blogak ere zerbaitetarako balio izan didala, gure iritziak bertan idatziz eta besteenekin konpartituz irudimena lantzen baita. Horrez gain, sarrera askok egungo egoera ulertzen laguntzen dute bai politikokoki, bai ekonomikoki...Besteen iritzia jakiteak ere agian begiak zabal diezazkioke norbaiti.

Beste zerbait ere aipatzeko dela uste dut: mintegiak. Oso garrantzitsuak eta erabilgarriak iruditu zaizkit egin ditugun mintegiak. Gaiei buruz ikasi duguna alde batera utziz, komunikatzeko ditugun gaitasunen mugak ikus ditzakezu eta lotsak alde batera utziz zure iritzia eta jakintza besteei transmititu. Normalean, ikasgai guztietan, aurkezpen horiek klase osoaren aurrean egiten dira baina ni bezalako batentzat errazagoa da lau edo bosten aurrean hasten egitea lehenengo eta gero pasatu talde handiago batean egitera. Beraz, aurkezpen horiek eginaz, gaiei buruzko informazio gehiago lortu dut eta hobeto komunikatzeko gaitasuna.

Ezin  da aipatu gabe utzi, irakasle miresgarriari egindako elkarrizketa, benetan aberasgarria izan dela iruditu baitzait. Batetik, aspaldi ikusi gabeko irakasle bat berriro ikusi eta izandako harremana berreskuratu dugulako eta bestetik, egindako gañderen erantzunak erreflexionatzeko balio izan didalako, baita erantzun hortietatik ikasteko ere. Gainera, amaieran aholku batzuk eman zizkidan eta uste dut baliagarriak izango zazkidala etorkizunean.

Amaitzeko, ikasgai honetan ia lan guztiak taldekakoak izan dira eta metodologia ona dela iruditu zait, guk ikasteko eta lanak banatzen jakiteko, denon artean zerbait "ona" irten dadin.

Aniztasuna

Blog sarrera hau aurrekoarekin bat datorrela esan genezake , aniztasuna baita oinarrizko gaia. Gaur egun arraza aniztasun handia dago Euskal Herrian kokaturik dauden eskoletan. Boluntario lanak egiten ari ditugun eskolan adibidez , begi bistakoa da herrialde desberdin askotako umeak daudela eta irakasleei askotan lana saia egiten zaiela. Esate baterako gaztelania eta euskara menperatzen ez duten ume asko daude eta ikasgai asko aurrera eramateko orduan horrek traba asko jartzen dizkie baina hori ez da arazo bakarra .

Honek, irakasleon  zereginak handitzea dakar , hau da, klasean suertatzen den aniztasunari erantzun behar diote beti irakasleok. Askotan , ez da bat ere erreza izaten behar bereziak dituen ikasle batekin topo egitea, zalantza eta kezka asko sortzen baitira eguneroko lana garatzerako orduan.  Beste herrialde batetik datozen umeak gehienetan hizkuntzarekin arazo handiak izaten dituzte ulermena dela eta baina badira ere beste arazo batzuk dituzten umeak , ez dira beste toki batetakoak izan behar , hemengo haurrak ere arazoak izaten dituzte , boluntario lanak egiten ari dugun ikastolan ume gasteiztar batek ere idazteko garaian ez ditu o eta u bokalak bereizten, b eta p-arekin ere nahastu egiten da  . 

Argi dago ikasle bakoitzak behar propioak dituela eta beraz, ikasle bakoitzarekin era batez jokatu beharra dagoela.  Esan beharra dago ezinezkoa dela guztiak era berean tratatzea nahiz eta egokiena dela esan , aurrez aipatu bezala ikasle bakoitza desberdina da eta arazo edo behar desberdinak ditu. Irakasleok egokitzapen curriculumnarra egin behar dute arazo hauei aurre egiteko.

 Nire ustetan , nahiz eta lana handitu,ongi izate propio handi bat sortu behar du arazoak dituen haur bati laguntzeak.

Hezkuntza denentzat egina al dago?

Oraingoan, gertutik ezagutzen dudan kasu baten azterketa/hausnarketa egiten saiatuko naiz, haur adopatutuek eskolarekin duten arazoaz, hain zuzen ere.

Geroz eta haur adoptatu gehiago ikusten dira eskoletan eta orokorrean gizartean, jaio diren herrialdean izan duten bizi kalitatea hobetzeko asmoz etorrita, baina askotan irakasleak ez dira konturatzen familian integratu edota herrian bere lekua aurkitzeaz gain, eskolan ere hori egin behar dutela eta beti ez dela erraza izaten beraientzat. Gainera, urteak aurrera joan ahala eta batez ere nerabezaro garaian, hainbat arazo juntatzen zaizkie ( eskolakoak, bere familia biologikoarenak, lagunenak...) eta barruan duten amorrazio eta tristezia hori kanporatzeko era bakarra askotan indarkeria erabiliz izaten da eta arazoei aurre egin beharrean albo batera utziz, aurpegia eman gabe eta guztia, beldurragatik. Barru barruan duten bakarra beldurra da, araozei aurre egiteko beldurra eta besteek beraiengan duten iritziaren beldurra. Ikasketekin ere ez dute nahi zerikusirik izan, hau da, eskolara joatea den guztiarekin, ezta lanak egitea den guztiarekin. Erantzunkizun bat hartu behar den momentuan ez dute nahi izaten ezer jakiterik gai horri buruz eta axola ez balitzaie bezala jokatzen dute. Beraz,ez dira eroso sentitzen eskolan, ez baitiote zentzu askorik ikusten horri eta bere bizitzan aurkitzen dituen hutsuneak drogekin konpontzen direla uste dute, ondorioz, beraien azkenengo meta da ikastea; hori bai, bizitzan zerbait izan nahi dute, gorenean dagoen zerbait, gainera.

Guzti hau esanda eta irakasle paperarekin lotuz, irakasleek askotan beste haur bat bezala tratatzen dituzte haur adoptatuak eta ez dut esaten hori egin behar ez denik, baina kontuan izan behar du ze berezitasun dituen eta horietara egokitu eta garrantzitsuena, bere lekuan jarri eta bera ulertu. Askotan haur hauek, konportamendu arraroak izaten dituzte eta zailak dira horien arraozoiak aurkitzen baina beti dago atzean zerbait, mindu duen zerbait eta horri helduta soilik arazoa konpon daiteke.

Nire ustez, emakume honek oso ongi laburbiltzen du eskola zer/nolakoa den haur adoptantuentzat: “La escuela supone la prueba de fuego para la mayoría de los niños adoptados, la segunda gran barrera, la inesperada aduana a traspasar después de estar ya dentro. Para muchos, un segundo proceso de adaptación concluido el familiar” (Inmaculada De la Fuente: “La adopción tropieza con la escuela”.

Hemen duzue bideo labur baina interesgarri bat: 
https://www.youtube.com/watch?v=p3bP7udXewc 

Praktikaren praktikotasuna:

Aurreko testuan aipatutako ikasketa enpirikoarekin lotuta, praktiketan oinarritzen diren hezkuntza sistemak bilatzen negoela bideo honekin egin dut topo:

http://www.youtube.com/watch?v=SsFgIJG0gJw

Bertan, grafikoki azaltzen da zein izango litzatekeen (eta zein den) ikasketetan praktika alde batera uztearen emaitza, eta berriz ere , pupitre eta aulkiaren erabilgarritasunaz egon naiz pentsatzen. Flash-back moduan nere burua LHko 4.mailara joan da eta “inguru”- ko klase aspergarri batean nago. Andereñoa, zuhaitzek eta landareek behar-beharrezkoak dituzten eguzki izpietaz ari da, hostoetan ematen den eztakit zer prozesurako… Egia esan ez nau batera erakartzen klase horrek,  eta laister hasi naiz Son Goku-ren kromoak kontatzen mahi azpitik.

Beste oroitzapen bat etorri zait burura. Oraingoan Otxokiko parkean gaude inguruneko irakaslearekin zuhaitz mota desberdinak katalogatzen eta bihotz itxurako hosto bat aurkitu det. Andereñoak Ginkgo- Biloba zuhaitzarena dela esan dit, eta dinosaurioen garaiko zuhaitz mota bat dela! Bereala sartu ditut poltsikoan bizpairu hosto etxean aitari erakusteko.

Hamar urte pasa dira eta batek daki nun dauden etxera ekarritako hosto horiek. Baina kalean Ginkgo bat topatzen deten bakoitzean badakit ze zuhaitz den… Aldiz, zeintzuk dira sistema endokrinoaren ezaugarriak ?

“Hezkuntza” hitza, handiegia lau pareten artean sartzeko.

Hezkuntzaren gaia esku tartean degularik, maiz, honen kalitatea eta eraginkortasuna nola handitu dezakegun pentsatzen dugu. Alde batetik etxea degu, bertan jasotzen ditugu lehenengo jakintzak, afektibitatea, baloreak… eta inork ez du etxearen garrantzia kolokan jarriko. Bigarrenik eskolaren papera dugu. Bertan ikasiko du irakurtzen, idazten, matematika problemak ebazten edota hizkuntza berriak erabiltzen, honaino ere, dena garrantzi handikoa haurraren etorkizunerako. Baina, eskolatik irteterakoan zer? Umea bere kaxa utziko degu parkean bere adinekoekin? Ezer ikasten ez duelarik? Inondik inora! Guk gure seme/alabatxoarentzako hoberena nahi dugu, beraz ingles akademi batera apuntatuko dugu, edo etxera etorri dadila eskolako lanak egitera , eta bukatzerakoan, “Pipo y las Matematicas” istalatuko diot ordenagailuan helburu pedagogiko batekin jolastu dezan… Eta hala, bizitzaren inguruan pilo-pilo bat dakiten robot txikitxoak edukiko ditugu.

Baina zer gertatzen da ume horren beharrekin? Nun daude ume horrek jaiotzez berarekin ekartzen zituen behar naturalak (jolastu, begiratu, ikutu, dastatu, erori/altxa, ezagutu, sozializatu, maitatu)? Edo ordenagailurako joku berri bat aterako dute hauek landu ahal izateko?

Izan ere, hezkuntza sistema perfektua eraikitzeko bidean ,sarri , atzerapausoak besterik ez ditugu egiten haurrari ordu teoriko gehiago gehituz, alor akademikoan besterik ez baiditu jakintzak metatuko, eta hala, ez gabiltza ikaslea gizarteratzeko prozesuan laguntzen ari. Zertarako behar ditu eta haur batek, ortografia eta fonetika ez badaki lagunengana hurbiltzen ere?

Gizarteko kulturarekin jarraitzeko beharrezkoak izan daitezke zenbait baloreen trasmisioa, baina sozializatzeko grina barruan dakarkigularik, utzi diezaiegun haurrei beren kaxa jolasteko astia, sena eta jakintza enpirikoa bidelagun baitituzte, eta ez dago ikasteko modu hoberik!